Thriller
N a f i l
Robert de Jong
Auteur
Houd je van Minecraft? Dan mag je Nafil niet missen. Een spannende thriller voor jongeren vanaf 12 jaar.
Over Nafil
Hoe is het mogelijk dat Enderman, Steve en Creeper van Minecraft verschijnen op de geheime satellietbeelden van de CIA? Daar gaat toch iets helemaal mis. Het is de veertienjarige, hoogbegaafde Pakistaanse Nafil die een passie heeft voor het openbreken van software. En als dat eenmaal lukt, is het voor Nafil een uitdaging om dingen te veranderen en het vervolgens zo zwaar te beveiligen dat ze zelf ook de toegang verliest.
Islamabad, Pakistan.
In het district Bahria Town van Islamabad is er, na een hele middag zonder stroom, rond zeven uur eindelijk weer stroom op het net. Nafil start haar computer opnieuw op, maar dan loopt het opeens volledig uit de hand en jaagt ze met een paar muisklikken de Amerikaanse geheime dienst, de CIA, de stuipen op het lijf. Dit blijft niet zonder gevolgen, want de bytes vliegen met een ongelooflijke snelheid de wereld rond en in diverse landen worden zelfs speciale militaire commando’s geactiveerd. En Nafil... Nafil doet alsof er niets is gebeurd en speelt Minecraft, maar ze is zich er niet van bewust dat ze de sleutel is geworden in een politiek machtsspel.
Boekgegevens
| Titel: | Nafil |
| Categorie: | Thriller |
| Auteur: | Robert de Jong |
| Redactie: | Silke van Egmond |
| Label: | Dulia Books |
| Adviesleeftijd: | Vanaf 12 jaar |
| ISBN: | 978-908-168-5955 |
| Omvang: | 45 van 470 pagina's |
| Formaat: | ePub |
| Grafisch design: | Inger Solberg |
| Cover foto: | Magnific |
Leesfragment
10. Vliegsimulator
Nafil in haar vliegsimulator
© Dulia Books
Als Nafil diezelfde avond in bed ligt kan ze niet slapen. Normaal gesproken kan ze goed volgen wat er bij een hack gebeurt, maar dit was toch wel even iets anders. Ze sluipt voorzichtig uit bed en start haar notebook, maar ook haar computer.
Het licht van de schermen verlicht de kamer behoorlijk. Ze pakt de deken van haar bed en legt hem over de computer en haarzelf.
Ze is flink aan het zoeken, maar kan niets vreemds vinden. De verleiding om een came te starten is groot en het duurt ook niet lang dat ze Minecraft opstart. Maar wat zit daar een eigenaardige melding boven in het scherm? Pi1212. Ze klikt er op maar er gebeurt niets. Minecraft zelf draait normaal. Dan maar naar Minecraft. Toch blijft haar blik telkens weer op die melding hangen. Het is druk op chat van Minecraft.
Als de melding begint te irriteren, zet ze Minecraft uit. Ze blijft naar het scherm kijken, maar snapt niet wat die melding nu te betekenen heeft. Maar dan begint ineens spontaan haar vliegsimulater te draaien. ‘Fuck, wat is dit?’ Maar voor ze het beseft heeft ze haar controller in de hand, gaat ze live en is het vliegen geblazen.
Ruim 300 gamers zijn online en kijken mee naar haar vliegcapriolen. Dat is niet verwonderlijk want iedereen is fan van Nafil die boven aan del ijst staat met de hoogste score. Er heerst dan ook grote stilte in de game en ook de chat ligt volledig stil.
De microfoon van haar headset heeft ze uitgeschakeld want haar drie zussen slapen. De spanning wordt nog eens flink opgevoerd als Nafil een crashsimulatie start, maar dan gebeurt er iets vreemds. Naast haar op haar notebook begint weer één van haar zelfontworpen softwareprogramma’s te draaien. Dat hoort ze wel maar de crashsimulatie eist haar volledige concentratie op. Dan knippert haar beeldscherm een paar keer en in tegenstelling tot anders trek en duwt haar controller als een gek en heeft ze grote moeite om haar F16 onder controle te houden. Plotseling lichten er twee grote rode punten onder in haar scherm op, flikkert het beeld weer een paar keer en breekt er paniek uit in de chat. Alle medespelers, van amaatje312 tot zooi3000 typen gelijktijdig:
> Naffi12 JE BENT GEHACKT!!!
Ook door haar headset hoort ze de opgewonden meute schreeuwen dat ze is gehackt, maar Nafil constateert wat anders. Ze moet zich nog steeds behoorlijk concentreren om de F16 die ze vliegt uit de crashsimulatie te trekken en weer de lucht in te krijgen, laat staan dat ze haar controller los kan laten om een bericht in de chat te gooien. Ook kan ze niet praten omdat ze dan haar zussen wakker maakt.
“Koppen dicht," fluistert Nafil in haar microfoon. "Ik ben niet gehackt, ik heb iemand gehackt,” Er volgt een doodse stilte.
Al snel blijkt dat ze de besturing van de F16 Fighting Falcon heeft overgenomen, die toegewezen is aan het 64th Aggressor Squadron dat deel uitmaakt van een training boven de Nellis Air Force Base in Nevada. Er wordt een aanval op de luchthaven getraind, maar Nafil die niets begrijpt van de codetaal, vliegt als een op hol geslagen valk tussen het squadron door. De piloot van de F16 heeft geen enkele controle meer over het toestel. Zijn communicatie met de trainingsleiding is compleet uitgeschakeld.
Nafil kan behoorlijk goed met de vliegsimulator omgaan, maar dit is toch even iets anders. De andere vliegers raken enigszins in paniek en het hele squadron zwermt uit elkaar om Nafil de ruimte te geven.
Het is niet de zonsopkomst die ineens licht over Nafil laat vallen, nee het zijn de zussen van Nafil, die ook graag een spelletje spelen, die deken van Nafil wegtrekken en met grote ogen de situatie op het scherm volgen.
De zussen hebben al snel in de gaten wat er gaande is en Nafil krijgt de volle ondersteuning. De ene zus wappert met een stuk karton om Nafil de nodige koeling te geven en een andere zus laat haar door een rietje koude yoghurt drinken.
“Vlieg met dat ding onze kant op”, fluistert haar zus Jennah.
Dat laat Nafil zich geen twee keer zeggen en zweeft met een grote loop weg van het squadron.
De trainingsleiding raakt in paniek en Nafil wordt door het 12 jagers tellende squadron dat in de lucht is, op de hielen gezeten. Als het squadron, met Nafil voorop het Europese luchtruim binnenvliegt breekt er bij de Europese militaire verkeersleiding grote paniek uit en wordt alles wat vleugels heeft de lucht in gestuurd.
De paniek wordt enigszins gedempt als Amerika met Europa communiceert, wat niet wegneemt dat er inmiddels meer dan 200 jagers van diverse squadrons in NAVO-verband in de lucht zijn en de hele meute Nafil volgt richting Pakistan.
Niet alleen in Rusland, waar iemand een volle mond koffie tegen zijn beeldscherm blaast als hij zo’n 200 stippen op zijn monitor krijgt te zien die zijn richting opvliegen, maar ook in andere landen wordt alles de lucht in gestuurd. In Rusland blaast men een beetje stoom af als de hele meute afzwaait richting Midden-Oosten, maar in Teheran breekt de pleuris uit.
Bij de Amerikaanse jagers wordt de brandstof krap en in overleg met de Euro-fighters wordt besloten dat zij afzwaaien om hogerop te gaan tanken. Maar dan wordt het druk in de lucht. Van alle kanten komen jagers op de NATO-jagers af, maar als Saoedi-Arabië ook het één en ander de lucht in stuurt, besluit de NAVO af te haken, vliegt alles terug, maar blijft Nafil, vliegend tussen een enorme zwerm jagers, op koers richting Pakistan.
Ze gooit haar headset open en roept met enig enthousiasme in haar stem: Hi guys, it’s me, Naffi12, I stole an F16 from the Americans.
Een antwoord blijft niet uit: “Who the heck is Naffi12?”
Dat kan Nafil niet meer beantwoorden, de stroom is weer eens uitgevallen.
De piloot die weer de controle heeft over zijn F16 heeft inmiddels radiocontact met de legerverkeersleiding in Saoedi-Arabië en krijgt de gelegenheid om te landen op het vliegdekschip USS Theodore Roosevelt dat in de Middellandse zee voor anker ligt.
De volgende morgen, als Nafil op de universiteit in een college zit en het thema hacken volgt, moet ze weer denken aan haar hack, waarbij ze tal van overheidsdocumenten binnenhaalde. Ook gaat de melding Pi1212, die telkens bovenaan in haar computerscherm staat, niet uit haar hoofd.
Hopelijk heeft het geen gevolgen. De overheid hacken wordt niet echt op prijs gesteld. Zeker niet in Pakistan. Ze zullen specialisten op de zaak zetten.
En als dat gebeurt ...
vinden ze haar.
© Dulia Books
Terug naar het bureau